Менің махаббат жайлы пайымым ең алдымен әдеби туындылардың ықпалымен қалыптасты. Поэмалар, көркем әңгімелер мен ертегілер арқылы бұл ұғым санамда асқақ, тылсым бейнеге айналды. Дегенмен, сол шығармалардағы сезім суреттері көбіне қиял әлеміне жақын болып, өмір шындығынан алшақ жатқандай әсер қалдырады. Өйткені шынайы тіршіліктегі көңіл күй мен кітаптағы көркем бейнелер әрдайым үйлесе бермейді.
Жүрегімде туған елестер мен армандарым мүлде бөлек кеңістікте өмір сүретіндей. Кейде оларды нақты өмірмен салыстыру мүмкін емес. Соған қарамастан, дәл сол қиялдағы әсерлер мені рухани тұрғыдан байытып, сезімге деген көзқарасымды өзгеше қалыптастырды.
Уақыт өткен сайын адамның танымы тереңдеп, ой-өрісі кеңейе түседі. Бұрынғы балаң сенімдердің орнына байыпты пайым келеді. Менің түсінігімде, махаббат – тағдыр сыйлайтын сирек құбылыс, адам жанына өшпес із қалдыратын ерекше күй. Ол бір сәттік әсер емес, бүкіл ғұмыр бойы жүректе сақталатын қасиетті белгі іспетті.
Осы ойымды дәлелдегендей, орыс ақыны Сергей Есениннің «Бір рет шын сүйсең, қайта солай сүйе алмайсың» деген тұжырымы терең мағынаға ие. Бұл сөз сезімнің қайталанбас табиғатын, оның адам өміріндегі айрықша орнын айқын көрсетеді.
Дегенмен, өз басым бұл құбылысты толық сезініп көрмедім. Мүмкін, ол әлі алда болар. Бірақ мен үшін махаббат – жай ғана өткінші әсер емес, адам болмысының ең нәзік әрі ең қастерлі қыры.
Жанат Калдыбаева,
ЖУ студенті
