Көктемнің алғашқы лебі сезілген сәтте қазақ даласының жүрегі де ерекше бір жылылықпен дүрсілдей бастайды. Қыстың ұзақ түндері мен сарышұнақ аязы артта қалып, жер бетіне үміттің нәзік нұры төгілгендей болады. Осындай сәтте ел ішінде сағыныш пен мейірімді қатар жетелеп келетін қастерлі күн бар. Ол – Көрісу күні.
Бұл жүректегі кірбіңді кешіріммен жуып, көңілді жаңартатын ерекше мезет. Таң атқаннан бастап ауылдың әр көшесінде көрісуге асыққан адамдардың қадамынан қуаныштың үні естіледі. «Бір жасыңмен!» деп құшақтасып, шынайы ықылас сезіледі. Сол құшақта сағыныш, уақыттың өткені, өмірдің өткелі, адамдардың бір-біріне деген қадірі бар.
Кейде бір ғана құшақтау сөзбен айтылмайтын талай сезімді жеткізеді. Көрші-қолаң, ағайын-туыс, үлкен-кіші – бәрі бір-біріне ізгі тілек айтып, жанашырлығын сезіндіреді.
Сондықтан да Көрісу күні – көктемнің алғашқы гүліндей нәзік, ананың алақанындай жылы, туған жердің самалындай қымбат. Бұл күн бізге адам адамға жақын болса ғана өмір әдемі екенін ұғындырады.
