Кітап-кітап, әр парақтан парасаттың исі аңқып – құндылықпен қанығам, әр сөйлемі жүрегіме тисе артық – намыстанам, жанығам; әр сөзінен ұлт мұратын мұғдарлап, болашағын бағдарлап, көңілімде күй шалқып, арыс елдің ақ арманын танығам. Ойшылдар мен данышпандар жемісі, ғылым менен ілім-білім кеніші, сенсің асыл қазынам!
Кітап-кітап, балалықтан даналыққа бастаған, мұхит ойлы адамдарға аралдай ғажап едің ашпаған, жанарларға жалын бердің сен ылғи, тентектерді жай отындай біліммен, бұғындырған, жасқаған. Ақылдының жүрегінде – жас ғалам, сол ғаламға сен арқылы жол шегіп, қия бар ма баспаған? Шыңдар бар ма аспаған? Кітап-кітап, сен арқылы біз сонау Сократпен, Гетемен, Платон һәм Дантемен, ұлы Абаймен дос болған, ұрпақ едік ұжданды!
Кітап-кітап, сен арқылы мен кеше «Адамзатты бауырым деп» сүйгенмін, «Барлық білім – кітапта» деп үйрендім, сан салада танымымды кеңейтіп, кетік қалар бір кірпіш боп илендім.
Кітап-кітап, менің темірқазығым! Тарих жайлы болған кеше аз ұғым, түбім жайлы, тегім жайлы міңгірлеп, мәңгүрттіктен қажыдым. Дәл сол кезде тарих жайлы сыр шерткен, көкірекке нұр төккен, тектілік пен ептіліктің нұсқасы, адамзатқа асыл болған қысқасы, түркілікті таныдым, қазақтықтан құрыштай боп қарымым, жел жапырған арыным.
Өр болса жас – кітап сенің жемісің. Ер болса жас, ол да сенің кенішің. Сан тағдырдың манатқа сен малғансың өзегі мен өрісін, бабалардың танытқансың ерлігін опат болған ел үшін, боздақтардың, даналардың, бектердің, аналардың, арулардың – көктемнің, жан аямай күрескенін жер үшін, әр парағың танытқан, айнымаған сабырлы ұстаз қалыптан, сенсің кітап – қазынам!
Кітап-кітап, адамзаттың шырағы, білімнің де берекенің бұлағы, еркіндік пен азаттықтың тұмары, жан біткеннің сөзге ауғанда құмары, сенің даңқың, ұстаздығың, достығың ең бірінші тұрады.
Кітап-кітап, жол нұсқай бер мың рет, біз тойлайық Ұлттық кітап күні деп!
Асыл СҰЛТАНҒАЗЫ
