Тамара апай Талдықорған өңіріндегі көпшілікке етене таныс. Ол – Суықсай ауылының тумасы. Тамырында беларусь пен кубань казактарының қаны ағып тұрса да жүрегі қазақ деп соғады. Әкесі мен анасы Қапалға тың көтеруге келіп, осы топырақта тағдыр тоғыстырыпты. Жалғыз қызы – Тамара. Төлқұжатында ұлты орыс. Алайда өз болмысын қазақпен байланыстырып, «Мен қазақпын!» деп айтудан еш тартынбайды.
– Қазақ тілі – көркем, бай тіл. Оны үйрену аса қиын емес, жүрекпен қаласаң жетіп жатыр. Автобуста біреу мені орыс деп орысша сөйлесе қазақша жауап беремін. Тіпті, қажет болса, «неге қазақша сөйлемейсің?» деп уәж айтатын кезім көп болады. Қазақстанда тұратын әрбір азамат мемлекеттік тілді білуге міндетті, – дейді ол.
Тамара Гиннель Талдықорған медицина училищесінің түлегі. Жалпы медицина бөлімін тамамдап, еңбек жолын Ақсу ауылдық ауруханасында бастап, 15 жыл сонда абыройлы қызмет етті. Одан кейін 6 жыл облыстық ауруханада, 25 жыл туберкулезге қарсы облыстық диспансерде тер төкті. Қазіргі таңда зейнет жасында болса да жеке кәсіпорын «Гордорстрой» ЖШС-де медбике болып жұмыс істеп жүр.
Кәсіпорын жол жөндеу және ауыр техникалармен айналысатын ірі мекеме. Онда Тамара апай күніне 40-тан астам жүргізушінің жүрек соғысын, қан қысымын, денсаулығын тексеріп, көлік жүргізуге рұқсат береді.
Николай Юдин, «Гордорстрой» ЖШС-нің бас инженері:
– Біздің мекемеде медицина маманы өте маңызды маман. Тамара Геннадийқызы кәсіби маман ғана емес, ұжымдағы ең беделді, сенімді, жауапкершілігі зор кадр. Оның рұқсатынсыз бірде-бір техника жүргізушісі жұмысқа шықпайды.
Тамара апайдың өмір жолы қызықты естеліктерге толы. Орыс болса да қазақша ғана сөйлейді. Бірде базарға барып, шамның білтесін сатып ала алмай тілі байланып тұрған сәті есінде:
– Орысша білмеймін ғой. Сатушыға не деп айтарымды білмей шыр көбелек айналып жүр едім, ауылдан бір танысым кездесіп, «фитиль деп айт» деп жымия күлді. Сол кезде қатты ұялдым, – дейді ол.
Тамара апай қазақ шаңырағының қадірлі келіні. Жолдасы – қазақ. Үш қызы – Мая, Мира, Индира. Қазақтың үш түрлі руына келін болған. Жеті немересі бар: Әмірхан, Нұрай, Әлихан, Айлин, Ерназар, Алан, Ерасыл, бәрі де ұлттық тәрбиемен сусындап өсіп келеді.
Ол – қазақтың салт-дәстүріне, руханиятына шын құрметпен қарайтын жан. Ислам дінін қабылдаған. Ораза ұстап, ауызашар беріп, әр ісін «бісмілләмен» бастайды.
Пандемия кезінде ел ішіндегі жағдай ушығып тұрғанда көп адамның үйіне барып ем жасап, екпе салып, ауыр хәлдегі талай жанға араша болды. Тамара апайдың «қолы жеңіл» екенін ел біледі. Жара таңады, дәрі салады, жылы сөзімен емдейді. Жас та, кәрі де өз еркімен соған барып, ақыл сұрайды.
– Қарапайым өмір сүріп келемін. Дүние қуған емеспін. Көп жылғы еңбегіме медаль да, марапат та тиген жоқ. Бірақ елдің алғысы мен үшін бәрінен қымбат. Арманым – немерелерімнің бірі ақ халат киіп, менің жолымды жалғауы, – дейді ардагер медбике.
41 жыл – бір адамның тұтас ғұмыры. Бар өмірін медицинаға арнап, елдің денсаулығына шын жанашырлықпен қызмет ету – екінің бірінің қолынан келмейтін іс. Тамара Геннадийқызы антына адал, өз ісінің нағыз маманы. Осындай қажырлы еңбегінің арқасында еліне қадірлі. Ақ халат секілді абыройлы да кіршіксіз.
Гүлжан ТҰРСЫН
