Ғасыр асқан абыз басылым «Jetіsý» газетінің әрбір оқырманы біз үшін қашанда биік тұрмақ. Ал шығармашылық байланыс орнатып, өзі де жылт еткен жаңалыққа үн қосып отыратын жандардың орны бір төбе. Солардың қатарында Жұмабала БАЛАҚАРАНОВАНЫҢ есімін ерекше атауды жөн көрдік. Өмірін ұстаздық жолға арнап, талай шәкіртке тәрбиелеген ол қазір бейнетінің зейнетін көріп отыр. Қолынан қаламын тастамай, өлең өлкесінде өзіндік қолтаңбасын қалдырып, қазақ поэзиясына тың туында тарту етуде.
Абайға
Қазақтың бас ақыны – Абай дана.
Ерекше болмысың бар, болған дара.
Әр қазақтың төрінде жүрегінің,
Орның бар арнап қойған саған ғана.
Қара сөзің қазаққа қалқан болған.
Тәрбие мен тәлімге арқау болған.
Қараңғылық торын да бұзып өтіп,
Санасына сәулесі қамсау болған.
Қазақша сайраттың сен Гётені де .
Крылов, Пушкин ерді жетегіңе.
Абайша сөз сөйледі талай тұлға,
Ұлылықтың биігі етегінде.
Өзіңді оқып әр қазақ шаттанады.
Әр сөзің жүректерде жатталады.
Ерекше болмысың да,түр-тұлғаң да,
Ұрпағыңның санасында сақталады.
Абай– ақын, Абай – ән,Абай – тұлға.
Абай үлгі ұлтымның ұл-қызына.
Абай салған сара жол сайрап жатыр,
Арқау болып өнерге,ән мен жырға!
Ұлы Абай ұлт төрінде сен тұрасың.
Күллі қазақ мақтан тұтар зор тұлғасың.
Ұрпақтан-ұрпағыңа жете берер,
Көл-көсір асыл мұраң көпке ұласып.
Бүгінде бақыттымыз ,еркін елміз.
Мәртебеміз биікте, кімнен кембіз?
Абайдай ұлысы бар қазақпыз біз,
Керегесін кең жайған елмен теңбіз!
Күздің суық күндері
Қара бұлт басып, тұнжырап,
Ашулы аспан тұр жылап.
Тасыры қатты тамшылар,
Терезені тұр ұрғылап.
Кеткендей бізден Күн жырақ,
Көкжиек те тым қынжылад(ы).
Айнала – өңсіз, сұрланып,
Біресе, тоқтап, бір жылап.
Күздің суық күндері,
Тұнжыр, қара түндері,
Еріксіз қысып жан-жақтан,
Қалдырар құр сүлдені.
Иә, артында қыстың аязы,
Мұның да болар аяғы,
Бәрі өтіп, көктен Күн күліп,
Көктем де келер саялы.
Бұйыртса, Алла көрсетер,
Мамыражай күнді баяғы.
***
Күз де келді, күңгірт тартты айнала,
Қызыл, сары түске енді сай-сала.
Көңілге де кірбің кірді жылыстап,
Байқатпастан, сырғи басып, жай ғана.
Табиғаттың қоңыр күзі тамаша,
Алмасады қыс пен көктем жаңаша,
Жадыраған жазы тұрар артында,
Ол да келер, Жаратушы қаласа.
Адамзатта бәрі бұдан өзгеше.
Оралмайды кеткен күні келмеске,
Солған гүлі бүр жармайды қайтадан,
Гүлдемейді көңілдегі гүл десте!
Қараймайды қырау басқан шаштарың.
Көре алмайсың өміріңнің асқарын.
Алдағы өмір үміті аз, бұлыңғыр,
Қас-қабағын қарайлайсың жастардың.
Солай-солай өмір өтіп барады.
Терең оймен мұң шалады сананы.
Амалың жоқ табиғаттың заңына,
Бола жатар бір Алланың қалауы.
