Тарихтың сарғайған парақтарында Чернобыль апаты ерекше аталады. Себебі, оның тіршілік атаулыға зияны орасан болды һәм әлі күнге көптеген отандасымыз зардабын шегуде. Сол уақытта адамзаттың қасірет шекпеуі үшін күрескен тұлғалардың қатары сиреп барады. Сол апат салдарынан өмірден өткен есіл ерлердің атын атамау бүгінгі ұрпаққа сын. Тіршіліктің тұтас маятнигінің бұзылыссыз жұмыс істеуі үшін адам қолынан туындаған апатты жоюға атсалысқан асыл азаматтың бірі – Бақытжан Бақытбаев.
Кейіпкеріміз 1968 жылы қаңтар айында атасы, Екінші дүниежүзілік соғыстың ардагері Бақтыбай Әлімбековтың шаңырағында дүниеге келген. Өз әкесі, саналы ғұмырын ел игілігіне сарп еткен Шәкір Бақтыбайұлы баласын Куйбышев ұжымшарындағы мектепке 1-сыныпқа береді. Мектепті үздік тамамдап 1985 жылы Алматы құрылыс институтының сәулет бөліміне оқуға түседі. Оқу орнында жүріп әскер қатарына шақырылып, Алатау ауданы әскери бөлімі арқылы бұрынғы Целиноград облысының Вечестовка қаласында барлаушы-химик міндетін атқарады. 1991 жылы әскери борышын орындап, институттағы оқуын жалғастырады. 1993-1995 жылдары Талдықорған заң колледжінде білім алады. Еңбек жолын 1995 жылы Алматы қалақұрылысы мекемесінде бастап, кейін Халық банкінде қызмет етеді. 1997 жылы желтоқсан айында әскери салаға мойын бұрып, бұрынғы Қапшағай қаласында №58012 әскери бөлімінде саперлік, техника байқауының бастығы қызметінде тапжылмай 28 жыл еңбек етті. Бұл салада сатылай өскен қызметі нәтижесінде қойма меңгерушісі, инженерлік техника батальоны басшысы қызметтерін абыроймен атқарды.
Бақытжан Шәкірұлы, Бауыржан Момышұлы айтқандай, «Отан үшін отқа түс, күймейсің» тәмсілімен өмір сүрді. Әскери қызметі барысында 1986-987 жылдары Чернобыль және Зайсан қалаларындағы техногендік апаттарының зардабын жоюға атсалысса, Қазақстан тәуелсіздігін алғаннан кейін Арыс, Тараз қаласындағы апаттардың қасіретін азайту үшін білек сыбана қызмет етті. Отан алдындағы абыройлы қызметі де елеусіз қалмады. Ерекше ерлігі мен елсүйгіштік қасиеті басым болған есіл ер еліміздің жоғары наградаларын иемденді. Кеудесінде жарқыраған орден-медальдарды тек мақтан үшін тақпады. Ұрпақты, ұлтты, жерді, Отанды сүюге бағыттау үшін жарқыратып жүрді. Әрине, Бақытжан Шәкірұлының кеудесінде батыр Бауыржан Момышұлы атындағы «Шапағат», «Айбын-2» медальдары үнемі менмұндалайтын.
Ел үшін туған арда азамат «Білім алу ешқашан кеш болмайды» деген ұстанымда еді. Соның айқын дәлелі Бақытжан Бақытбаев 2000-2004 жылдары Алматы қаласы әл-Фараби атындағы заң академиясын сырттай тамамдады. Тағдырға келер шама бар ма?! Ұлтын сүйген тұлға Чернобыль және Зайсан қалаларындағы техногендік апаттардың зардабы салдарынан созылмалы жүрек талмасынан дүниеден өтті. Дейтұрғанмен, «Адам ұрпағымен мың жасайды» деген тәмсіл бар. Бүгінде Бақытжан Шәкірұлының артында екі ұлы мен қызы қалды. Бағлан Шәкір әке жолын жалғап, шен тағып, Алматы қаласында жол полициясы қызметін абыроймен атқарып жүр. Ал, екінші ұлы Бағдат Шәкір банк саласында еңбек етсе, қызы Айым ұрпақ тәрбиесіне белсене араласып, ағылшын пәнінен оқушылар білімін шыңдауда. Үш ұрпағынан үш немере сүйген.
Атпал азаматтың жары да әскери қызметте. Қонаев қаласындағы 58012 әскери бөлімінде абыройлы еңбек етуде.
Дастанбек САДЫҚ
