Саф өнердің биік шыңына айналған асыл сөздің поэзия жанры тазалық пен пәктікті, шынайылық пен сезімді паш етеді. Толғауы тоқсан қызыл тілдің тобықтай түйінін түйсіндіретін, адам жанының шырылын сезіндіретін өлең өрнегінің қиюын қиыстырған ақындардың парасаттылығына қайран қаласың. Біз сөз еткелі отырған қарымды қаламгер Мұзафар Әлімбаевтің шығармашылығы шыңдағы шынардай биік әрі еңселі. Ақын шығармашылығы сан түрлі тақырыпты, ауқымды мәселелерді қамтитындықтан оқырманның оймақтай ойын дөп басады.
1958 жылдан «Балдырған» журналында қызмет еткен Мұзағаң балаларды аса жақсы көргендіктен, сол тақырыпта өндіртіп, «Жұмбақтар», «Биікке, биікке», «Менің ойыншықтарым», «Орақ олақ» сияқты бірнеше жыр жинағын тудырған қаламгер.
Ақынның өлеңдері кішкентайларды елжандылыққа баулиды. «Көзің сатып жеген нан кептеледі өңешке, терің сатып жеген нан балдан тәтті емес пе?» деп еңбекті сүюге үйретеді, жамандықтан жирентеді. Балдырғандардың кітапты қызығып оқуын қалаған жыр жампозының мұраты – бөбектердің қуанышқа кенелгенін көру, куә болып, сезіну.
Өмірдің түрлі сынағына сынбау үшін тағылымның тәбәрігін қалдырған М. Әлімбаевтің шығармашылығы өшпес мұра, өлмес өнеге. Балалар түгілі ересектердің қызығушылығын оятып, ерке мінез тентектік кезеңдерін еріксіз еске түсіретін өлеңдерінің ғажайыбы мол.
Өлеңдерінің басым бөлігінде туындының соңғы жолын сауалмен аяқтауының өзіндік мәні бар. Ойната отырып ойлантуға аса шебер жанның бір өлеңі бір өлеңіне еш ұқсамайды. Көркемсөз зергері құрғақ өсиетті емес, өткір пікірді ұстанған жан. Міне, осындай ғажайыптың құпияға толы сөз маржанын ұрпақ бойына сіңіру – ұстаздардың мұраты.
Сырлы да сиқырлы сөз өнерінен сұлу сарай салған Мұзафар ақынның ұлтына сіңірген еңбегі, еліне қосқан сүбелі үлесі тарих қойнауының сахнасында мәңгілік салтанат құратыны сөзсіз. Жаһан даланың иесі болар бүгінгі бүлдіршіндердің талабын шыңдауда шайырдың шығармаларының орны әр кез жоғары болмақ.
Анар ЖАЙЛАУОВА,
Несібелді Қалдыбекова,
Бұлақты орта
мектебінің бастауыш сынып мұғалімдері
Алакөл ауданы
