Анамның күлкісі мен үшін ең жылы әрі жанды тыныштандыратын әуен сияқты. Ол күлген сәтте үйдің іші ерекше бір жарыққа толып, бәрі жұмсарып, жеңілдеп кететіндей әсер береді. Сол бір шынайы күлкіде мейірім мен аналық махаббат тұнып тұрады.
Кейде көңілім түсіп, өзімді шаршаңқы сезінген сәттерде анамның бір ғана күлімсіреуі жеткілікті. Оның жүзіндегі жылылық мені бірден сергітіп, ішкі әлемімді қайтадан тыныштандырады. Сол кезде өмірдің өзі де жеңіл, әдемі болып көрінеді.
Анам күлгенде мен өзімді ең қауіпсіз, ең сүйікті адамдай сезінемін. Оның күлкісі – маған деген сенім мен қамқорлықтың үнсіз көрінісі. Әрбір жымиысы жүрегіме ерекше бір үміт пен қуат береді.
Оның күлкісінде жасандылық жоқ, тек шынайылық пен аналық тазалық бар. Сол себепті ол маған әрдайым қымбат әрі орны бөлек болып қалады.
Жанат Калдыбаева,
ЖУ студенті
