Мектеп – баланың дүниетанымы қалыптасып, білім мен тәрбие қатар берілетін қасиетті орта. Сондықтан оның табалдырығын аттаған әрбір оқушы ең алдымен білім алушы ретінде ортақ тәртіпке, белгіленген талапқа бағынуы тиіс. Соның бірі – мектеп формасы.
Соңғы жылдары оқушылардың мектепке хиджаб, діни сипаттағы бас киім киіп келуі қоғамда жиі талқыланып жүр. Қазақстан – Конституциясында өзін зайырлы мемлекет ретінде орнықтырған ел. Ал зайырлылықтың маңызды қағидаларының бірі – мемлекеттік білім беру кеңістігінде қандай да бір діннің талаптарын өзгелерден жоғары қоймау, мектепті діни айырмашылықтарды айқындайтын ортаға айналдырмау.
Әр адамның діни сеніміне құрметпен қарау – өркениетті қоғамның белгісі. Алайда ата-ананың діни ұстанымы баланың мектептегі ортақ тәртіптен тыс қалуына негіз болмауы керек. Әсіресе кәмелетке толмаған баланы діни талаптарға ерте бейімдеп, оның киім үлгісін діни нышандармен айқындау мәселесіне жауапкершілікпен қараған жөн. Балаға ең әуелі сапалы білім, кең дүниетаным және өз таңдауын саналы түрде жасай алатын мүмкіндік қажет.
Мектеп формасы – жай ғана киім емес. Ол оқушыларды әлеуметтік жағдайына, отбасылық немесе діни ерекшелігіне қарай бөлмей, бір ортаға біріктіретін тәртіп нышаны. Мектеп қабырғасында баланың кімнің отбасынан шыққаны немесе қандай діни ұстанымға жақын екені емес, оның білімі, тәрбиесі мен талабы алдыңғы қатарда тұруы тиіс. Сондықтан әр ата-ана мектептің зайырлы сипаты мен ортақ форма талабын түсініп, оған құрметпен қарағаны абзал. Сенім – адамның жеке кеңістігі, ал мектеп – барша балаға ортақ білім алаңы. Осы екі ұғымның аражігін ажырата білу – қоғамның тұтастығы мен келер ұрпақтың саналы тәрбиесі үшін маңызды.
М. КҮМІСБЕК
