Жанарымның нұрындай, көкірегімнің сырындай сен аман бол, құлыным!
Мынау ғалам көшінде, жұмыр жердің төсінде сенен асқан байлық жоқ, бақыт жоқ маған және де. Бабалардың жөнімен өрісін тапса өнеге, тұлпарлардың жолымен бірінші жетсең мәреге – ұлт үшін ол да мәртебе.
Ұлым менің, ұлық бол, ұлт намысын биік тұт. Арманыңның жолында, аршын қадам соңында ізгіліктің іздерін мөрлеп жүрші биік қып.
Болашағы халықтың ұрпағымен өлшенер, ұлттан ұлы ұл туар, оған дүйім ел сенер, жігерсіз болсаң қазақтың қоғамы сонда теңселер! Хақың жоқ, балам, тірліктің сор-батпағын кешуге, жанбай жатып өшуге, үлкеннің жолын кесуге, ұлт намысын арқалап: «ұлтты сүймен» десуге!
Аяулы қызым ардақтым, арыңнан биік асқар жоқ, жаныңнан мөлдір дастан жоқ! Ұлпан, Зере, Айғаным аналардай болсаң деп, мынау жарық ғаламнан өз орныңды алсаң деп, Томиристей тектілік тұғырына қонсаң деп тілеуім бар білдірген. Сен жанымның бақшасын көркем еткен бүлдірген! Қарақат та сен едің, құдай берген сый қылып, марапат та сен едің, бабалардың тілімен «ұлт намысы – арудың арымен тең» деп едім…
…Балапаным, ұл-қызым, маңдайдағы жұлдызым, жағамдағы құндызым! Балғын шақта осынау мөлдірін айт әніңнің, тұнығын сімір қашанда тәрбие мен тәлімнің, нұры сенсің жанымның. Шаттан, қуан, асыр сал боз далаңды тербетіп, боз ғаламның астында ел намысын ойлаған ұландардай ержетіп, сіңіріңдер елге құт, талпыныңдар өрге биік! Сол ғана менің тілегім, жырға толсын жүрегің! Балаусам – бағым, байлығым, аспандағы ай-күнім, ассын тек сенің айбының!
АРДА БИ
