Көрініп даланың көркі,
Шешіліп баланың бөркі.
Емініп қыратта төлдер,
Сезініп жырақтан елдер.
Бусанып бұла шыбықтар,
Жарқырап тұмса тұнықтар.
Уызбен толып көзелер,
Той қылып көше-көшелер.
Талдың бүр, бүршігі гүлдеп,
Гүлдің жел қауызын үрлеп.
Тай-құлын жарыса шауып,
Ақша бұлт алыса ауып.
Бәбісек бұрындау жетіп,
Бұлбұл үн құбылды-ау келіп.
Жыр болып жазылған шумақ,
Қаздардай сазында шулап.
Тауларды нұрға шомдырып,
Бауларды құсқа толтырып.
Сағынтып енген шығарсың,
Тәңірі берген тұмарсың.
Бейтарап, бейқам гүлдедің,
Қуанып, содан жүргенім.
Бір келер мейманым едің,
Наурыз – мейрамым менің!
Медет ЖҰМАБАЙ
Фото: gov.kz
