« Жалғасбек деп жазғыз!? »
Жетпіс жаста нәрестелі болған кемпірін атамыз перзентханаға іздеп келді.
– Әй, кемпір?! Кемпір деймін…
– Ойбай, масқара! Жастар сияқты терезенің түбінен айқайлағаның не, антұрған! Дәрігер ана баланың «метркесін'» жазамыз деп есімін сұрады. Мен Тоқтасын дедім… Қалай?…
– Ей, кемпір, оттама! – деп ашу шақырыпты атамыз. – Әлі қуатым бойда. Ұлымның есімін – Жалғасбек деп жазғыз!,– деген екен.
Тұрлыхан КӘРІМ





