Мектеп қабырғасындағы соңғы сәттерім. Қолымызға аттестатты алғаннан кейін мектеп түлектері болып естелікке суретке түстік. Бәрі мәз-мейрам. Бәріміз бас қосып саябаққа бардық. Қалтадағы ақшаны барынша жаратып жүрмін. Аудан мектептеріндегі түлектердің барлығы дерлік осында. Ауыл-аймақтан келгендер де баршылық. Саябақты айнала келе көзім бір қызды шалып қалды. Бейімбет Майлинша айтқанда «Шұға десе, Шұғадай ақ екен өзі». Кілең ұл қыздардың арасында отырған соң жанына жақындай алмадым. Көзіммен жай ғана сәлем беріп өттім. Ол да түсінгендей болды. Бала күнімде әжемнің ауылына барғанымда бір топ балалардың арасынан көрген кішкентай ғана сүйкімді қыз. Кім білген, ол қыз қазір бой жетіп, көз алдымда қатарластарымен отырарын. Көздері моншақтай, басына таққан орамалы өзіне құйып қойғандай жарасымды. Қас кірпігі Мұқағали Мақатаев айтқандай «Қарлығаштың қанатындай қап қара». Ойым сан саққа кетті. Қалай да сөйлесу керек. Жанымдағы жігіттер жан-жаққа тараса бастады. Әдейі сол сылқым отырған орындық жақтан өткім келді. Көп ойланбай саябақтың есігіне қарай беттедім. Жүре бергенім сол-ақ екен әлгі сұлу алдыма өзі келгендей, құрбысымен есік жаққа кетіп барады.
«Мүмкіндік! Маған берілген мүмкіндік қой мынау!», – дедім ішімнен. Артына мені танығандай жымиып қарап қояды. Есіктен шыға алдымда таныс жігіттер жолығып қалды. Әттеген-ай! Солармен амандасып, хәл сұраған уақытта, аруым аққан жұлдыздай жарқ етіп, көзден ғайып болды. Ынтызарлығым лаулап жатқан отқа су сепкендей басылды. Ішім алай-дүлей. Артынан іздеп бардым. Бірақ, таба алмадым. «Не болса да ауылына кетіп қалды ау!» — дедім де, үйге қарай жол шетімен кете бардым…
Махаббаттың отына күйіп, сезімнің буына тұншығудың соңы қандай ауыр еді? Жалпы адамзат табиғатына тән махаббаттың түрлері өте көп болар. Екі адамның арасындағы сезім махаббат па? Жо-жоқ махаббат адамның өзінен басталады. Өзін-өзі құрметтеген адамның ғана екінші біреуге деген сезімі оянады. Жүрек түкпіріндегі, сана тұғырымдағы ойлау жүйе өмірдегі олқылықтарды түзетуге көмегін бере ме? Көңілсіз өткен уақыттың қарымын қайдан алса болады? Мүмкін басқа бір адамнан, бәлки өзге тіршілік иесінен? Жүрек ішіндегі құсаны арылтпай тұрған жан жарасын емдеу үшін уақыттан артық емші жоқ. Тағдырдың тайғанақты жолдары қайта жолықтырады ма, әлде ғұмырым басқа бір арудың орамалына байланып кете ме? Адамның дегені болмайды Алланың дегені болады. Оны алдағы уақыттың еншісіне тапсырдым.
Арсен ҚАЗТАЙ
ЖУ-дың 4-курс студенті
Фото: antoniy.com.ua
