Отбасы – адам өміріндегі Алланың берген есепсіз, баға жетпес сыйы. Өкінішке қарай, сол сыйдың қадірін біліп жатқан жандардың саны азайып бара жатқандай.
Соңғы 5 жылдық статистиканың көрсеткіші бойынша қалалық жерде ажырасу 40 пайыз болса, ауылдарда 20 пайызды көрсетуде. Ажырасудың салдарынан тірі жетім қалған балалардың саны да артып келеді. Бұл бүгінгі күннің басты мәселесі.
Ажырасу бүгін ғана орын алып отырған жоқ. Неге кезінде мұндай жат қылықтар қазіргідей көп болмаған деген сұраққа жауап іздеп көрейік. Бұл сұрақтың жауабы айқын. «Отан – отбасынан басталады» деген мақалдың өзі салмақты сауалымызға жауап беріп тұр. «Бала ұядан не көрсе, ұшқанда соны ілді» демекші, әуелі барлық тәрбие отбасынан басталады емес пе? Әрине, ешкім баласының жаман болғанын қаламайды. Жақсы болсын деп тәрбие береді. Алайда бүгінгі ата-ананың берген тәрбиесіне ата мен әжесінің тәрбиесі жетіспей тұрғандай көрінеді маған.
Енді қараңыз, неге кезінде осыншалықты отбасының ойрандалып, шаңырақтың шайқатылуы аз болған?! Кезінде бәріміздің отбасымызда әжеміз, атамыз, анамыз, әкеміз, әкеміздің бауырлары, женгелеріміз, олардың балалары бірігіп үлкен отбасы болып тұрдық. Үлкенді сыйлап, кішіге ізет көрсетіп, үлкенге «сен» деп бетіне қарамай тәрбиеленген ұрпақ жауапкершілік деген қасиеттің қадірін терең ұғына білді. Ал қазір бәрі басқаша. Бала неғұрлым ата-әжесінің тәрбиесін көрсе, өскенде жауапкершіліктің жүгін ауырсынбай арқалай алатын болады. Бұл дәлелденген тәжірибе екені сөзсіз. Балаңыздың жарқын болашағын ойласаңыз, қара шаңырағыңыздың берекесін арттыратын қарияға төрден орын ұсыныңыз. Үлкенді сыйлап, құрметтеп, олардың ақ батасын алуға асыққаныңыз жөн.
Отбасылық құндылықтарды бағалап, қазақылығымызды арттырып, өзіміздің тілімізді, дінімізді, әдеп-ғұрпымызды, салт-дәстүрімізді жаңғыртып, тамырын тереңге жайған нағыз қазақ отбасы болу жолында еңбек етейік, ағайын.
Ақбота САҒЫНДЫҚОВА,
І. Жансүгіров атындағы
№37 орта мектептің бастауыш
сынып мұғалімі
Жаңалық ауылы,
Талғар ауданы
