Тәуба!
Тәуба деп тәңір,
Осыған
Мың мәрте еттім құлшылық.
Тыныштық елде,
Арайлап таңым,
Арманым күн боп тұр шығып.
Шарбы бұлт көктен
Ырысын төксе,
Қуанбай қалай тұрайын
Елімнің ізгі ертеңі үшін
Бақытым келсе құлшынып.
Тәуелсіз елмін,
Тәбәрік сөзді
Тұмар қып таққан мойныма.
Тарихым терең,
Күшім бар ерен,
Тамаша неткен той мына.
Тектілік сіңген қанына әбден
Бабамнан маған қалыпты
Мекені, діні,
Наркескен тілі,
Аталы сөзі – ой-мұра.
Тәуелсіз елмін,
Қанатын қомдап,
Көз тіккен ақ бас шыңдарға.
Шыңдарда, сірә,
Қапыда қалып,
Қаланған мұз боп мұң бар ма?
Қазақтың өткен
Заңын да, зарын,
Жер соққан сәтін, жеңісін
Тарихты біл деп,
Қайталап жатыр
Бар болса құлақ тыңдарға.
Тәуелсіз елмін,
Сыр бүгіп жатыр
Қазына тұнған тау-далам.
Күмбірлеп төсі
Домбыра даусын
Жарық күндерге жалғаған.
Шежіре шертсе
Шерлі үнімен
Қорқыттың қара қобызы
Шымырлап бойы,
Тамсанып,
Бір қазақ үнсіз қалмаған.
Тәуелсіз елмін!
Көк бөрі қаны қайнайды
Менің денемде.
Талмайды қанат
Биікке тартып,
Саңқылдап сұңқар кеудемде.
Мызғымас рухы,
Қазақпын деген
Ұлым мен қызым барында,
Келмейді сенгім,
Көлеңке күнім,
Көгенде тілім дегенге.
Тәуелсіз елмін!
Көк байрағым мен Елтаңбам
Әне, тұр биік.
Әнұраным бар,
Шырқалар ылғи
Әрбір жүрекке нұр құйып.
Қаймақтай қалпын
Бұзбаған су да бір тамшы
Тыныш еліме
Кетпесе екен,
Кетпесе екен тіл тиіп.
Торғын ТҰРЛЫБАЕВА
