«Жетісу» газетінің оқырманы ретінде салалы саусақтарға қалам қапсырып, өз ойымды білдіруді жөн деп таптым. Ғасырлық ғұмыры бар басылымның №26 санында «Жетіген» айдарымен айшықталған «Қиянат көрсем кегімді жібермеспін» деген тақырыптағы Жұматай Әміреевтің Есболат Айдабосын баламмен болған кезекті сұхбатын оқып, бойыма жігер құйылып, жүрегімде от жанды. Тебіреніс пен шамырқанудың әсерінен қолыма қалам алғым келгенін де жасыра алмаймын. Бұл бір дүниені бүлдіргім келгеннен емес, сөз құдіретінен шабыт алып, жігерленгендіктен болса керек…
Сол шабыттың әсерімен іштегі қатып жатқан мұз еріп, армансыз бір көсілгім келгені. Алайда мен журналист емес, жай ғана заңгермін.
Ақиқат айтылған жерде кешегі бабалар еске түсетіні бар. Алысқа бармай бертіндегіге барлау жасасақ, Шерхан Мұртазадай шындықты бетке айтатын адамның жүз жылда бір туатындығын аңдаймыз. Қазір заман ағымына қарай жалтақтық, екіжүзділік танытар жандар көбейгендей. Ал даналар даңғылын жалғастырушы Шерхан Мұртаза болса, «жерді сатқан анасын сатқанмен бірдей» деп халық қалаулысы болып тұрған кезінде-ақ үлкен мінбеде ұрандап еді. Сол сөз үшін абызымыз талай сынға ұшырағанын да жақсы білеміз. Ол ұяты жүзіне ұялаған, тіліп түсер тілі бар тектілердің жалғасы ғой. Сол тектілік те тұқым қуады. «Тектіден текті туады, тектінің баласы тұқым қуады, оның баласы оқып туады», – деген сөз бекер айтылмаған.
Төле би бабамның ел аузындағы қасиетін кетірмейтін өнегелі сөзі кімді де болса отқа жықпас. Сол Төле би бабамыз тоқсан жасқа аяқ басқанында артымда ғибрат алар сөз қалсын деп Қаздауысты Қазыбекке, азулы Әйтекеге:
Сексеннен асқан жасым бар,
Көпті көрген басым бар.
Ағарған шашым тағы бар,
Сөзді кесіп айтам, түсінбеген адамның
Басын тесіп айтам, – деген ғибрат айтқан емес пе?! Жас кезімде естіген бұл сөз сүйегіме сіңіп, миымда жатталып қалыпты.
Аштықтың дәмін татып, соғыстың қанын, желтоқсанның ызғарын көрдім. Егеменді елімнің жеке мемлекет болғанына куәгер болдым. Сол секілді Астананы Арқа төсіне көшіргенін, Көк байрақтың желбірегенін көріп, көзге қуаныштан жас үйірдік. Сүйіндік! Ендігі жерде сол сөздің нарқын бөздің жарқылынан мың есе артық көретін текті елдің әр перзентіне бабаларға тән рух тілеп, Есболат Айдабосындай асыл баламызға қаламгерлік жолында сүрінбей құйғыта берсін дегім келеді. Осындай жас таланттардың рухы басым болған жерде, оларды рухты қаламгерлер демеп, басылым бетінде насихаттап жүргенде сары сүйекті қарттар да қайсарлығын жоғалтпайды. Осы орайда ата басылым ғасырлық жүрісінен танбай, ел руханияты үшін одан да зор еңбек ете берсе екен деген пейілімді де жасырмай жеткізгім келеді.
Тұрғын ҚҰТПАНБЕТҰЛЫ
Жалпақсай ауылы,
Қарасай ауданы
